این کتاب یکی از تأثیرگذارترین آثار اقتصادی قرن بیستم، به قلم جان مینارد کینز، اقتصاددان برجسته انگلیسی، نگاشته شده است. کینز در این اثر انقلابی، بنیان‌های نظریه اقتصادی کلاسیک را به حتیاط زیاد تا اخیرا آن را پذیرفته‌ایم. با این حال، من پیدا کردن آن را دشوار می‌یابم که آن را دقیق بیان کنم یا حسابی صریح از آن در نوشته‌های اصلی مدرسه کلاسیک مدرن بیایم.

با این حال، واضح است که این سنت نرخ بهره را به عنوان عاملی که تقاضای سرمایه‌گذاری و تمایل به پس‌انداز را با یکدیگر در تعادل قرار می‌دهد، در نظر گرفته است. سرمایه‌گذاری نمایانگر تقاضا برای منابع قابل سرمایه‌گذاری و پس‌انداز نمایانگر عرضه است، در حالی که نرخ بهره «قیمت» منابع قابل سرمایه‌گذاری است که در آن دو برابر می‌شوند. همان طور که قیمت یک کالا به طور ضروری در نقطه‌ای که تقاضا برای آن برابر با عرضه است ثابت می‌شود نرخ بهره نیز به طور ضروری تحت تأثیر نیروهای بازار در نقطه‌ای که مقدار سرمایه‌گذاری در آن نرخ بهره برابر با مقدار پس انداز در آن نرخ است، به حالت تعادل می‌رسد.