حمیدرضا یوسفی
داخلی و مناسبات استثماری نبودند. بنابراین، نقد سرکوب دولتی نباید به معنای نادیده گرفتن تضادهای درونی ایلات باشد. با این حال، اهمیت کار کرونین در این است که اجازه نمیدهد خشونت دولت پشت زبان فریبنده ترقی و نظم پنهان بماند. در نهایت، «سیاست ایلی در ایران» کتابی است درباره چهره دوگانه مدرنیته سیاسی در ایران. از یک سو، دولت متمرکز توانست بخشی از پراکندگی سیاسی را مهار کند و نهادهای تازهای بسازد؛ اما از سوی دیگر، این فرایند با حذف صداهای محلی، سرکوب شیوههای متنوع زندگی و تحمیل الگویی یکنواخت از ملت همراه بود. کرونین یادآوری میکند که توسعه اگر بدون مشارکت مردم، بدون شناخت بافت محلی و با تکیه بر زور پیش برود، میتواند به ضد خود تبدیل شود. این کتاب به ما کمک میکند ریشههای تاریخی شکاف مرکز و پیرامون، بیاعتمادی به دولت و منازعات هویتی در ایران معاصر را عمیقتر بفهمیم. نتیجه م
کتاب سیاست ایلی در ایران
مترجم:
استفانی کرونین (متولد: 1948) الهه امیدیار میر-جلالی عضو پژوهش در کالج سنت آنتونی و عضو دانشکده مطالعات شرقی دانشگاه آکسفورد است. او نویسنده هفت کتاب است، از جمله ارتش و دولت سازی در خاورمیانه مدرن: سیاست ، ناسیونالیسم و اصلاحات نظامی.