کتاب روش تحقیق در علوم اعصاب شناختی

فائزه جمشیدی
ویکرد علوم باز (Open Science) تأکید می‌کند. این رویکرد شامل اقداماتی مانند ثبت پیشینی طرح‌های پژوهشی، گزارش دقیق روش‌ها، اشتراک‌گذاری داده‌ها و استفاده از روش‌های آماری سخت‌گیرانه‌تر است تا احتمال نتایج مثبت کاذب کاهش یابد و اعتمادپذیری پژوهش‌ها افزایش پیدا کند. از نظر آموزشی، یکی از نقاط قوت کتاب رویکرد کاربردی و قابل فهم آن است. برخلاف برخی منابع کلاسیک که بیش از حد به جزئیات فیزیکی دستگاه‌ها می‌پردازند، نیومن تمرکز خود را بر نیازهای واقعی پژوهشگران قرار داده است؛ یعنی اینکه چگونه باید یک مطالعه طراحی کرد، چگونه داده‌های معتبر جمع‌آوری نمود و چگونه نتایج را به‌درستی تفسیر کرد. علاوه بر این، جامعیت کتاب-که تقریبا تمام روش‌های اصلی علوم اعصاب شناختی را در یک مجلد گردآورده است-آن را به منبعی ارزشمند برای دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری تبدیل می‌کند. با این حال، همین گستردگی موضوعات گاهی باعث می‌شود عمق بررسی برخی روش‌ها محدود باشد. پژوهشگرانی که قصد دارند در یک تکنیک خاص، مانند تحلیل‌های پیشرفته شبکه‌های عصبی در داده‌های fMRI یا مدل‌سازی محاسباتی سیگنال‌های EEG تخصص پیدا کنند، ناگزیر باید به منابع تخصصی‌ت