معصومه گلشنی
کودکیار
کتاب کلیله و دمنه داستان دوستی دو شغال است که باهم صحبت میکنند و داستانهایی دربارۀ حیوانات و گاهی هم انسانها تعریف میکنند. شاید برایتان جالب باشد که این کتاب یکی از قدیمیترین آثار ادبی جهان است. حدود 2500 سال پیش، این داستانها ابتدا به زبان هندی نوشته شدند. بعدها در دوران پادشاه ساسانی، خسرو انوشیروان دستور داد تا این کتاب به زبان فارسی باستانی ترجمه شود؛ سپس ابن مقفع، آن را به زبان عربی برگرداند و بعد از آن به بسیاری از زبانهای دیگر، ازجمله یونانی، ترکی، اسپانیایی، روسی و آلمانی نیز ترجمه شد.
کتاب کلیله و دمنه شامل ده فصل است که هر کدام از آنها حکایتهای جذابی از زندگی حیوانات دارند؛ مثل فصل «شیر و گاو»، «کبوتر طوقدار»، «بوزینه و سنگپشت»، «موش و گربه» و دیگر داستانهای هیجانانگیز؛ اما درواقع، این حکایتها دربارۀ شیوۀ زندگی انسانهاست. کلیله و دمنه در طول تاریخ، نه فقط یک کتاب داستان، بلکه یک منبع بزرگ از دانش و حکمت برای مردم بسیاری از کشورها بوده است. این کتاب با روایتهای ساده و شیرینش، به ما یاد میدهد که چطور بهتر زندگی کنیم، با دیگران درست رفتار کنیم و عاقلانه تصمیم بگیریم. نسلهای زیادی در سراسر دنیا از این حکایتها درس گرفتهاند و این کتاب همیشه بهعنوان یک منبع برای آموزش اخلاق و زندگی به نسلهای بعد استفاده شده است.