در روزگاری که مشاوره هنوز رفتاری عادی نشده و رواندرمانی، حتی در میان تحصیلکردگان، گاهی با بدبینی و تردید همراه است، واژهها میتوانند بیصدا و بیادعا نقش مراقب را ایفا کنند.
نگین روزبهانی
شنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ – ۱۲:۲۴
مسیرهایی که به واژه ختم میشوند
کتابدرمانی، ایده تازهای نیست؛ ریشهاش به اوایل قرن بیستم در آمریکا برمیگردد، زمانیکه در کتابخانه بیمارستانهای روانی، کتاب را بهعنوان راهی برای آرامکردن ذهن بیماران به کار گرفتند. حالا در کشورهایی مثل بریتانیا، این روش جدیتر شده؛ مجموعهای از کتابهای خاص را برای درمان افسردگی، اضطراب یا سوگ تجویز میکنند و نتایج هم امیدوارکننده بوده.
