«کتاب بالش»؛ اینستاگرام یک بانوی ژاپنی در هزار سال پیش
سید آیت حسینی: با وجود آنکه این «کتاب بالش» بیش از هزار سال پیش نوشته شده، همچنان بسیار زنده و تازه به نظر میرسد. دغدغههای یک زن درباری در هزار سال پیش، آنقدرها هم از دغدغههای ما دور نیست. چیزهایی که او را خوشحال، خسته، شگفتزده یا منزجر کردهاند، برای ما نیز قابل درک و ملموساند. از سوی دیگر، کوتاه و مستقل بودن پارههای کتاب، مخاطب امروز را به یاد پستهای شبکههای اجتماعی میاندازد.
آیت حسینی، درباره یکی از مهمترین آثار کلاسیک ژاپن میگوید؛
«کتاب بالش»؛ اینستاگرام یک بانوی ژاپنی در هزار سال پیش
سید آیت حسینی: با وجود آنکه این «کتاب بالش» بیش از هزار سال پیش نوشته شده، همچنان بسیار زنده و تازه به نظر میرسد. دغدغههای یک زن درباری در هزار سال پیش، آنقدرها هم از دغدغههای ما دور نیست. چیزهایی که او را خوشحال، خسته، شگفتزده یا منزجر کردهاند، برای ما نیز قابل درک و ملموساند. از سوی دیگر، کوتاه و مستقل بودن پارههای کتاب، مخاطب امروز را به یاد پستهای شبکههای اجتماعی میاندازد.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – بهاءالدین مرشدی – پیش از انتشار «کتاب بالش» آن را خواندم. قرار بود با آیت حسینی درباره این کتاب گفتوگو کنم و برای من که نه سررشتهای از ادبیات ژاپن داشتم و نه تا آن زمان علاقه ویژهای به آن پیدا کرده بودم، فرصت خوبی بود تا هم این اثر را بخوانم و هم درباره ادبیات ژاپن با یکی از معتبرترین مترجمان زبان ژاپنی صحبت کنم.
کتابی از هزار سال پیش را میخواندم و میدانستم در آن یک ساعتی که کنار آیت حسینی خواهم نشست، باید هر پرسشی را که درباره کتاب و جهانش در ذهنم شکل گرفته مطرح کنم. گفتوگو سریع پیش رفت؛ سؤالها و جوابها پشت سر هم آمدند و رفتهرفته پنجرهای به بخشی از ادبیات ژاپن برایم گشوده شد که پیش از آن تقریباً چیزی از آن نمیدانستم.
