کتاب از بوته‌های دور

آنک که دلهاتان تنوره می‌کشد

و موهاتان

در تیرگی سنگ‌های خارا

تندر روشن لبخندتان را خاموش کرد

ما را که آبستن از خیال‌های دور

در تلاطم سراب‌های بی‌خورشید

پایکوبی کردیم

آیا بر مشام صبح شما

نامی از من،

از ما،

خواهد ماند؟

زن‌های بوته‌های دور

زن‌های بوته‌های دور…