کتاب آلبرت انیشتین

فرزانه ناصرخاکی
وقتش را صرف ریاضیات پیشرفته‌تری کرد. به‌طوری که در مدت زمان کوتاهی ریاضیات او به حدی پیشرفت کرد که من نمی‌توانستم پابه‌پای او ادامه بدهم. علاقه آلبرت اینشتین به هندسه و جبر، موجب شد که در سن ۱۲ سالگی به این نتیجه برسد که می‌توان طبیعت را به‌صورت یک «ساختار ریاضی» درک کرد. آلبرت وقتی ۱۴ ساله شد به گفته‌ی خودش در انتگرال و حساب دیفرانسیل به استادی رسیده بود. اینشتین از کودکی به موسیقی نیز علاقه داشت. او در آخرین نوشته‌های خود می‌گوید: «اگر یک فیزیک‌دان نبودم، احتمالا یک موسیقی‌دان می‌شدم. من غالبا به موسیقی فکر می‌کنم. من با رویاهایم در موسیقی زندگی می‌کنم. من بیش‌ترین لذت را در زندگی از موسیقی می‌برم.»
«آلبرت انیشتین» کتابی الهام‌بخش برای کودکان است و آن‌ها را تشویق می‌کند تا تلاش کنند و رویاهای دور و دراز خودشان را عملی کنند.