به گزارش آنا- زهرا اردشیری: نرخ باروری زنان در ایران از سال ۱۳۶۵ که میانگین آن ۶/۳ فرزند بود، بهطور پیوسته کاهش یافته و اکنون به ۱/۶ رسیده است. این کاهش نشاندهنده تغییرات فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی است که خانوادهها را به تأخیر در فرزندآوری و یا کاهش تعداد فرزند ترغیب کرده است. این روند نگرانیهایی برای آینده جمعیت کشور ایجاد کرده است.
سیر نزولی نرخ باروری در ایران به یکی از مسائل بحرانی و چندبعدی اجتماعی تبدیل شده که پیامدهای جدی برای آینده جامعه و اقتصاد کشور دارد. این روند از عواملی نظیر مشکلات اقتصادی، افزایش سن ازدواج، کاهش تمایل به فرزندآوری، تغییرات فرهنگی و کمبود برنامههای حمایتی ناشی میشود. هزینههای بالای زندگی، نگرانی از وضعیت شغلی و امنیت اقتصادی خانوادهها را در تأمین نیازهای فرزندانشان مردد کرده است. عدم دسترسی کافی به خدمات درمان ناباروری نیز مزید بر علت شده و باروری را بهشدت تحت تأثیر قرار داده است.
علاوه بر این، تغییرات فرهنگی و دیدگاههای جدید در مورد خانواده و سبک زندگی باعث شده است که برخی از افراد فرزندآوری را به تعویق بیندازند یا حتی از آن صرفنظر کنند. افزایش تحصیلات و مشارکت بیشتر زنان در بازار کار نیز بر کاهش تمایل به فرزندآوری مؤثر بوده است. با افزایش سن ازدواج و تأخیر در تشکیل خانواده، نرخ باروری کاهش یافته و آینده جمعیت را به مخاطره انداخته است.