اقتصاد۲۴- انتشار هر خبری از مذاکرات میان ایران و ایالات متحده به سرعت خود را در شاخصهای مهم بازارهای ارز یا بورس نشان میدهد. این در حالی است که از یک دهه پیش در کشور سیاستهای اقتصاد مقاومتی ابلاغ شده که براساس آن بنا بود تاب آوری اقتصاد ملی در مقابل نوسانات بازارهای جهانی افزایش یابد. در عمل، چون هفت برنامه توسعه پنج ساله یا سند چشمانداز ۲۰ ساله نه تنها اهداف این سیاست محقق نشد که به نظر میرسد میزان تاب آوری اقتصادی به کمترین سطح ممکن هم رسیده است.
حسین راغفر، منتقد اقتصادی، درباره شرطی شدن اقتصاد ایران و وابستگی شاخصهای اساسی آن به تحولات و اخبار سیاسی، به خبرآنلاین گفت: «این یک وضعیت طبیعی نیست و بیش از هر چیز محصول حضور نهادهای انحصاری در اقتصاد کشور است. این ننهادها چنان نفوذی در اقتصاد ایران پیدا کردهاند که حتی وقتی قیمت هر دلار آمریکا از ۱۰۵ هزار تومان بیشتر میشود نیز، باز عدهای ادعا میکنند قیمت واقعی بیش از این است. هرگاه دلار گران میشود قیمت دیگر کالاها با نرخ حداکثری ارز خود را تنظیم میکنند و هر گاه ارز ارزان میشود دیگر این قیمتها تغییر نمیکنند.»
او ادامه داد: «متاسفانه در فضایی که اینها در اقتصاد ما شکل دادند کمتر کسی پیدا میشود از منافع عمومی مردم دفاع کند. این وضعیت خود به خوبی به وجود نیامده و محصول قدرتمند شدن اقلیتی ذی نفع و پرنفوذ است که به سهولت میتواند از پالایشگاه تا وسط دریا لوله کشی کند و انرژی مورد نیاز کشور را قاچاق کند و کسی هم متعرض آنها نمیشود چرا که هم دولت، هم مجلس و هم حتی دستگاه قضایی ما امکان رویاروی با این باندهای مافیایی را ندارند.»