گروه اقتصادی: یکی از ظرفیتهای صنعت نساجی در کشور تولید پارچههای رومبلی است که در چند سال اخیر با افتتاح و بهره برداری از طرحهای توسعهای ایجاد شده است؛ پارچههای رومبلی که در ردیف پارچههای تزئینی قرار میگیرد، سالها پیش بخش عمدهای از واردات پارچه کشور را به خود اختصاص داده بود و به عبارتی میتوان گفت یک کالای صد در صد وارداتی به شمار میرفت؛ علاوه بر واردات بی رویه، قاچاق نیز معضل دیگری بود که امکان استفاده از ظرفیت تولید داخلی را در تولید این نوع پارچه برای تولیدکنندگان صنعت نساجی سلب کرده بود؛ معضلاتی که همچنان تولیدکنندگان پارچههای رومبلی با آن مواجه اند.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از واحد مرکزی خبر، واردات بی رویه و قاچاق پارچههای رومبلی در حالی همچنان ادامه دارد که هم اکنون حدود ۲ هزار واحد تولیدی کوچک و متوسط و حدود ۱۳۰ واحد تولیدی بزرگ در کشور، پارچههای رومبلی تولید میکنند و آن طور که فعالان این بخش میگویند اگر تولید این نوع پارچه مورد حمایت کرد، اما نداشتن برنامه و راهبرد مناسب صنعتی در این حوزه باعث شده تا این فرصت را نیز از دست بدهیم.
وی اضافه کرد: اگر حمایت لازم از صنعت نساجی و تولیدکنندگان این بخش صورت گیرد و تولیدکنندگان صنعت نساجی بتوانند به صورت سه شیفت فعالیت کنند و علاوه بر آن بسترهای صادرات در این صنعت فراهم شود، با توجه به گستردگی و پراکندگی واحدهای تولیدی زنجیره صنعت نساجی در کشور، معضل بیکاری به راحتی قابل حل خواهد بود.
نوری با بیان اینکه صنعت نساجی ۱۰۰ در صد خصوصی است و تنها صنعتی است که رانتی در آن وجود ندارد، افزود: بخش خصوصی به دنبال توجیه اقتصادی است و اگر سرمایه گذاری و فعالیت در یک صنعت توجیه اقتصادی نداشته باشد، بخش خصوصی از ورود به آن صنعت و سرمایه گذاری در آن امتناع میکند و چه بسا ترجیح میدهد وارد حوزه واردات شود، چون در حال حاضر، صرفه اقتصادی واردات بسیار بیشتر از تولید است.