
جهان امروز بیش از هر زمان دیگری شاهد دگرگونی مفاهیم کلاسیک جرم و جنایت است؛ تکنولوژی و فضای مجازی مرزهای سنتی امنیت را درنوردیده و بستری جدید برای ظهور تهدیدهای سایبری فراهم کرده است.
یکی از این تهدیدهای نوین، تروریسم سایبری است؛ مفهومی که در سالهای اخیر توجه نظامهای حقوقی جهان را به خود معطوف کرده است؛ این پدیده فضایی میسازد که گروههای خشن بدون نیاز به مرزهای جغرافیایی، از شبکههای اجتماعی بهعنوان ابزاری برای ترویج افکار و اهداف خود بهره میگیرند.
اما پرسشی که در این میان مطرح میشود، این است: آیا صرف تعامل کاربران با این محتواها از طریق لایک، بازنشر یا فالو کردن، میتواند مصداق حمایت از تروریسم باشد؟ آیا باید کاربرانی که بیمحابا مطالب صفحات افراطی را تایید یا بازنشر میکنند، در قامت متهمان جرایم تروریستی دید؟
