بازار مواد غذایی ایران در مرداد ۱۴۰۵ با وضعیتی کمسابقه روبهرو شده است؛ رئیس اتحادیه بنکداران مواد غذایی میگوید حجم توزیع برخی کالاها دو تا سه برابر تقاضاست، انبارها مملو از محصول شدهاند و حتی لوبیا چیتی که برای واردکننده کیلویی ۲۴۷ هزار تومان تمام شده، با نرخ ۱۸۰ هزار تومان و شرایط دوماهه نیز مشتری ندارد. در همین حال قیمت عمدهفروشی برنج ایرانی و برخی حبوبات کاهش یافته است. این وضعیت بیش از آنکه نشانه ارزانی پایدار باشد، تصویری از برخورد «وفور عرضه» با «ضعف شدید تقاضا» در بازاری است که خانوارها همچنان زیر فشار تورم سنگین قرار دارند.
کنگری اعلام کرده میزان توزیع کالا در بازار دو تا سه برابر تقاضاست و اقلام اساسی به وفور در دسترس قرار دارند. او همچنین گفته افزایش موجودی انبارها در مواردی از سوی دستگاههای نظارتی بهعنوان احتکار تفسیر میشود، در حالی که از نگاه صنف، بخشی از این موجودی نتیجه فروش پایین و نبود تقاضاست.