
در روزهایی که اینترنت نه فقط یک ابزار، بلکه شریان اصلی زندگی روزمره شده، هر اختلالی در آن، موجی از اضطراب و بیثباتی ایجاد میکند. تجربه قطع و محدودسازی اینترنت در مقاطع مختلف—از اغتشاشات تروریستی ۱۸ و ۱۹ دی گرفته تا بازگشت تدریجی دسترسیها، و سپس با تشدید تنشها و حمله صهیونیستی–آمریکایی علیه ایران در ۹ اسفند که بار دیگر اینترنت بهسمت «ملی شدن» رفت—نشان داد که هر بار با محدود شدن دسترسی، یک بازار موازی بهسرعت جان میگیرد: بازار خرید و فروش VPN و «کانفیگ».
بازاری که حالا دیگر یک فعالیت حاشیهای نیست، بلکه به یکی از داغترین و پرگردشترین بازارهای غیررسمی تبدیل شده است؛ بازاری بیقانون، بیناظر و بیاستاندارد، که در آن کاربران برای دسترسی به اینترنت آزاد، ناچار به اعتماد به فروشندگانی هستند که اغلب هیچ هویت مشخصی ندارند.
