کاری که رهبر انقلاب به محمدرضا سرشار توصیه کردند: اگر آقای رهگذر، در ظرف بیست-سی سال، غیر از این کار هیچ کار دیگری انجام ندهد، باز هم کار بزرگی انجام داده است

البته نوشتن رمان درباره‌ی زندگانی معصومین (علیهم‌السلام)، کاری است سخت و طاقت‌فرسا. از سویی به‌دلیل حساس بودن روایتِ سیره‌ی معصومین، نیاز به اشراف روی منابع مختلف و تشخیص منابع قوی از ضعیف دارد، از سوی دیگر نویسنده باید بتواند در عین حفظ واقعیت‌های تاریخی، جذابیت ماجراها و داستان‌ها را حفظ کند تا وقتی خواننده آن را می‌خواند، احساس نکند که با یک متن خشک تاریخی روبه‌روست. محمدرضا سرشار به‌خوبی از عهده‌ی این مهم برآمده است. کم‌تر کسی است که محمدرضا سرشار مشهور به رضا رهگذر را نشناسد. اگر از کتاب‌ها یا داستان‌های او چیزی نخوانده باشید، به احتمال قوی قصه‌های ظهر جمعه را به گویندگی او شنیده‌اید. کسی که از سال 1356 دغدغه‌ی نوشتن برای کودکان و نوجوانان را داشته است، در سال 1358 خود را متأثر از رُمانی می‌بیند که درباره‌ی پیامبر اکرم خوانده و همین تلنگری می‌شود برای نوشتن درباره‌ی پیامبر. اولین حاصلِ این تلنگر، مجموعه‌ی رادیویی «از سرزمین نور» می‌شود که البته بنای اصلیِ رمانِ «آنک آن یتیمِ نظرکرده» نیز می‌باشد. موفقیت این برنامه‌ی رادیویی و استقبال از آن تا آنجا بود که رهبر معظم انقلاب در دیدار دست‌اندرکاران آن فرمودند: «… هیچ پیغمبری زندگی روشن و مشخص و دقیق تاریخی ندارد. از زندگی شخصیت‌های دیگر تاریخی هم، کم‌تر به این دقت خبر داریم. بنابراین، میدان فعالیت باز است و ان‌شاءالله حتماً باید ادامه‌ی این برنامه را بسازید. فصل بعد از بعثت، طولانی‌تر خواهد شد. شاید مثلاً بالغ بر صدها بخش شود. که اشکال هم ندارد. این را یک پروژه‌ی بیست‌ساله در نظر بگیرید؛ و بنا بگذارید که در بیست‌سال این کار را به بهترین وجه تمام کنید. یعنی اگر آقای رهگذر، در ظرف بیست-سی سال، غیر از این کار هیچ کار دیگری انجام ندهد، باز هم کار بزرگی انجام داده است.» از همین روست که سرشار نیز مهم‌ترین عامل به ثمر رسیدن این رمان را تشویق‌های رهبر انقلاب می‌داند.