به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، موج نوی سینمای ژاپن یکی از مهمترین جریانهای مدرن در تاریخ سینماست که از اواخر دهه ۱۹۵۰ شکل گرفت و با ورود نسلی تازه از فیلمسازان جوان، نگاه انتقادی و رادیکالی را به سینمای این کشور وارد کرد. این جریان که در بستر تحولات اجتماعی و سیاسی پس از جنگ جهانی دوم پدید آمد، با نامهایی چون ناگیسا اوشیما، شوهی ایمامورا و یوشیشیگه یوشیدا شناخته میشود و تلاش داشت با فاصله گرفتن از سنتهای سینمای کلاسیک ژاپن، زبان و مضمون تازهای برای بیان مسائل اجتماعی و سیاسی زمانه بیابد. در گفتوگوی پیش رو «بصیر علاقهبند»، مترجم کتاب «موج نو سینمای ژاپن» و «مقدمهای بر سینمای ژاپن» از خاستگاه این جریان، مهمترین چهرهها و ویژگیهای آن و نیز نسبتش با سینمای کلاسیک ژاپن و دیگر سینماهای جهان سخن میگوید.
بیشتر کتابهایی که ترجمه کردهاید کتابهایی با محوریت سینمای ژاپن بوده است. این علاقه به سینمای ژاپن از کجا نشأت میگیرد؟
بله؛ سه کتاب با نشر «خوب» و دو کتاب با نشر «خوانه» کار کردهورهای سیاسی ویژهای پیدا کنند. اندیشههای سیاسی آنان در فیلمهایشان انعکاس یافت و درونمایه آثاری شد که خلق کردند.
بهطور کلی، میتوان چنین تقسیمبندیای را برای سینمای ژاپن در نظر گرفت. هرچند این نوع طبقهبندی، بیشتر با نگاه کلاسیک و مدرن سینمای غربی همخوان است، چراکه در ژاپن میتوان همزمان فیلمسازانی را دید که بهطور کامل مدرن کار میکنند، اما در دهههای پیشین با نگرشهای کلاسیک و باورهای سنتی فعالیت داشتند. بنابراین، این تفکیک بهصورت زمانی و خطی قابل جداسازی نیست. میتوان گفت کسانی که پیش از جنگ فعالیت داشتند، نسل کلاسیک سینمای ژاپن به شمار میآیند و آنهایی که پس از جنگ ظهور کردند ـ مانند کوروساوا، کوبایاشی، ایچیکاوا و همنسلان کوروساوا ـ نسلی میانگذر محسوب میشوند. موج نو نیز آغازگر نسل مدرنیستهای سینمای ژاپن بود.
59243