نباید فراموش کرد که بیتوجهی به کارگر، تنها آسیب به یک فرد یا قشر نیست؛ بلکه ضربهایست به چرخ اقتصاد ملی. هرگاه کارگر ناامید، خسته و نگران آینده باشد، بهرهوری کاهش مییابد، کیفیت تولید پایین میآید و نهایتاً جامعه دچار خسران میشود. در …
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، مجید قاسمکردی، حقوقدان و فعال مدنی- در جامعهای که در پی توسعه پایدار و عدالت اجتماعی است، بیتردید کارگران یکی از پایههای اصلی آن به شمار میروند. اگر بخواهیم با نگاهی واقعبینانه به فرایند تولید و ارزشآفرینی در کشور بنگریم، درمییابیم که کارگران نهتنها در سطح کارخانهها و صنایع، بلکه در کشاورزی، خدمات، حملونقل، ساختوساز و حتی بخشهای نوین همچون فناوری اطلاعات، نقش بیبدیل و غیرقابل انکاری دارند. اما پرسش اساسی اینجاست: آیا به این نیروی عظیم و مولد بهدرستی توجه شده است؟