نگاهی به فیلم مستند «شکوفههای زمستان»؛
کارکرد اجتماعی هنر
مهندسی اطلاعات در «شکوفههای زمستان» از نظم و منطق مشخصی پیروی نمیکند. پس از گذشت نیم ساعت از فیلم، اتصال این گروه به حوزه هنری و جایگاه آنها در شکل گیری حلقه اولیه حوزه هنری مشخص نمیشود. علیرغم اطلاعات و حضور کارشناسان و منابع دست اول در روایت اتفاقات تاریخی فعالیتهای هنری در مسجد جواد الائمه (ع) تصویر دقیق از اتصال این حلقه با گروههای اولیه شکلگیری حوزه هنری به دست نمی دهد.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – رویا سلیمی: فیلم مستند «شکوفههای زمستان» به کارگردانی تورج کلانتری، روایتی از تاسیس و شکل گیری فعالیتهای فرهنگی و هنری مسجد جواد الائمه (ع) است. مسجدی نه چندان بزرگ و مطرح در دل محله سی متری جی که با تایید و نظر امام جماعتش، فعالیتهای فرهنگی را به شکل گسترده آغاز میکند. وقتی فضای جامعه در دهه ۵۰ در دو قطبی شدید قرار میگیرد، عموم جامعه پیوند و ارتباط چندانی با فضاهای هنری مسلط ندارند.
تئاتر، سینما و هنرهای تجسمی به کالایی ضد فرهنگی و ضد دینی تبدیل میشود که از نگاه گروه عمده جامعه نقش مخرب و تخدیری در مخاطب خواهد داشت. گسترش این فضای ناسالم با اتفاقاتی که در جشن هنر شیراز و برگزاری تورهای هنری توسط هنرمندان مطرح دنیا در ایران رخ داد، فاصله میان جامعه و طبقه هنرمند قبل از انقلاب را بیش از بیش عمیق کرد.