اقتصاد ۲۴– مریم وحیدیان: پروژههای بسیاری در مراکز نفتی ایران با اعتصاب کارگران چندین شرکت پیمانکاری از کار باز ایستادهاند. در گرمای سوزان عسلویه، کنگان، اصفهان، ماهشهر و بسیاری نقاط نفتخیز دیگر ابزارهای خاموشاند و تولیدکنندگان واقعی یعنی کارگران دست از کار کشیدهاند. این جمعیت بزرگ اعتصابکننده که رقم آنها چند ده هزار نفر تخمین زده شده است، کمپینی با عنوان «کمپین بیست-ده» تشکیل داده و خواستار افزایش دستمزدها، کاهش روزهای کاری از ۲۴ روز به ۲۰ روز، پرداخت به موقع دستمزدها از سوی پیمانکاران، لغو پیمانکاریها، رسیدگی به وضعیت خوابگاهها و سرویسهای حمل و نقل، رعایت بهداشت و ایمنی کار، بهبود کیفیت غذای کارگران و دیگر مطالبات خود شدند.
این روزها دوربینها به سمت کارگرانی گرفته شده که پیشتر صدایی نداشتند و روایاتی بازگو شده که پیشتر کسی آنها را نشنیده بود. محمد، یکی از کارگران پروژهای کنگان تنها یک روز معمولی در کنگان را توصیف میکند. روایتی از گرمای نفسگیر یکی از تابستانهای کنگان، ساعت ۱۱:۴۵ دقیقه ظهر، وقتی که همکارش زیر آفتاب نشسته سرش را به میله آهنین تکیه داده و چشمانش را بسته بود. نزدیکتر که میشود، ماسک سیاه و کثیف شده را که از صورتش برمیدارد، خون است که از بینیاش جاری شده و دهانش را پوشانده است. تصویر کارگری که زیر آفتاب سوزان کنگان گرما زده شده؛ از حال رفته و بیهوش شده، تنها یکی از تصاویری است که این روزها از زبان کارگران شنیدهایم.