به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، یکی از بناهای تاریخی و قدیمی محله اودلاجان(خیابان ری) مسجد کاظمیه است. بنای اولیه این مسجد در قبل یک کاروانسرا بوده است که سید میرزا کاظم مستوفی تفرشی بعد از تخریب، بانی ساخت آن شد. میرزا سیدکاظم پسر سیدمیرزا هدایتالله تفرشی بود که اوایل پادشاهی محمدشاه قاجار وارد عرصه خدمات دولتی شد.
بنابر روایت شبستان، سال ۱۲۴۸ شمسی، وقتی ناصرالدین شاه دستور توسعه دارالخلافه را داد، خیابان دروازه دولاب، که زمین مسجد در آن واقع شده بود، از خیابانهای جدید محسوب میشد. با تغییر حصار شهر و توسعه تهران، انتخاب این زمین که نبش خیابان جدید و اصلی بود برای ساخت مسجد اهمیت زیادی داشت. نام این مسجد برگرفته از نام میرزا کاظم به کاظمیه شهرت پیدا کرد.
این مسجد بر اساس وقفنامه سال ۱۲۶۰ خورشیدی ساخته و وقف شد. این بنا دارای ۱۶۰۸ مترمربع به سبک معماری قدیمی بدون گنین محمدعلی خان سدیدالسطنه از نویسندگان و رجال قاجاری در یکی از سفرنامههایش به وجود کتیبهای که در آن شعری در مدح ناصرالدین شاه حک شده بود، اشاره کرده است.
گوشه شمال غرب صحن مدرسهای که بعدها در دل این مسجد ساخته شد. آبانباری وجود داشت که روزگاری آب مصرفی محله را تأمین میکرد و امروز هیچ اثری از آن نیست.
حجتالاسلام محمدتقی فلسفی، شیخ احمد رحمانی، شهید آیتالله سیداحمد مدنی، سیدقاسم شجاعی، سیدمهدی حسام، مرتضوی و شیخ صدوق از واعظان مشهور این مسجد بودند که در مناسبتهای مختلف در این مسجد به منبر رفتند و برای مردم سخنرانی کردند.