اولین تصوری که با شنیدن انیمیشن در ذهنتان شکل میگیرد، کارتونهایی است که زمان بچگی از جعبه جادویی پخش میشد. به همین خاطر شاید به جز اهل فن، کمتر کسی از جایگاه ویژه و پتانسیلهای این صنعت پویا در کشور ما خبر دارد.
سوره سینما – محیا رضایی کلانتری : آیا می دانید ایران در قیاس با جهان انیمیشن در کجای راه ایستاده، به کجا مینگرد و چگونه او را مینگرند؟ فکر می کنید چه اندازه زمینههای رشد و پویاییاش فراهم است؟ آیا آنان که با این هنر سر و کار دارند و از آن ارتزاق میکنند می توانند به آن به چشم یک حرفه مطمئن بنگرند و بیدغدغه از آینده روزگار بگذرانند و برایش وقت گذاشته و دل بسوزانند؟
بهترین راه برای پاسخ همه این سوال ها رجوع به تاریخچه انیمیشن در ایران است. تاریخ ورود انیمیشن به ایران به سالها قبل و هنرمندانی که اکنون مو سپید کردهاند، بازمی گردد. بزرگانی چون نورالدین زرین کلک، عبدالله علیمراد، نادر و بهروز یغماییان، ابوالقاسم نظرپور، مهدی سماکار و وجیهالله فردمقدم که یادشان گرامی باد و بسیاری دیگر، همگی از طلایه داران تولید انیمیشن در ایران بوده و در این راه تلاش بسیار کردند، اما زحمات شان در حد تعدادی کار کوتاه و البته به یاد ماندنی مثل تیتراژ برنامه کودک دهه ۶۰ اثر ابوالقاسم نظرپور باقی ماند.