خبرگزاری آنا – مهدی لطیفی، اظهارات تازه جولانی، رئیسجمهور تازهظهور سوریه، بیاغراق آینه تمامنمای فصل جدیدی از مهندسی سیاسی در خاورمیانه است؛ فصلی که در آن مرز میان «استقلال» و «وابستگی» چنان مخدوش شده که حتی فردی با سابقهای لبریز از ابهام و خونریزی، امروز با ژست نوسازی و صلح، کنار پرچم آمریکا و زیر نگاه تأییدآمیز تلآویو لبخند میزند. او در گفتوگو با واشنگتنپست، مدعی شده کشورش نیروهای ایرانی و حزبالله را اخراج کرده و در مسیر روابط تازه با واشنگتن و حتی گفتوگوهای مستقیم با اسرائیل است. اما در پس این کلمات پر زرقوبرق، چیزی جز تلاش برای بازنویسی حافظه سیاسی منطقه دیده نمیشود؛ تلاشی که اگر ادامه یابد، نه تنها به پاکزدایی تاریخ مقاومت منجر میشود، بلکه سوریه را به صحنه جدیدی از رقابت سرد میان واشنگتن، تلآویو و مسکو بدل خواهد کرد.
امنیت رژیم صهیونیستی دغدغه مشروع دمشق
ادعای جولانی درباره «اخراج» نیروهای مقاومت از خاک سوریه، در ظاهر یک تصمیم حاکمیتی جلوه میکند، اما در اصل نشانه عقبنشینی از همان اصولی است که سوریه را در سالهای سخت جنگ از فروپاشی نجات داد. او با زبانی که تکهتکه از گفتمان رسانههای غربی اقتباس شده، امنیت رژیم صهیونیستی را دغدغه مشروع دمشق جلوه میدهد و میگوید «اسرائیل از تهدید میلیشیاهای ایرانی میترسد». اما این گزاره، اگر از دریچه واقعیت تحلیل شود، معنایی جز واگذاری توان بازدارندگی ملی سوریه به دشمن دیرینهاش ندارد. درواقع، رئیسجمهور جدید از همان ابتدا خود را در قالب مأمور اجرایی پروژهای تعریف میکند که هدفش زدودن هر نشانه از محور مقاومت در جنوب و غرب آسیاست.