معاون رئیسجمهور امریکا در برنامه پادکست «تجربه جو روگن» با گرفتن ژست صلحجویانه در ظاهر تلاش کرده نشان دهد که واشینگتن به دنبال دخالت در امور داخلی ایران نیست. ونس درباره تغییر رژیم در ایران گفته است: «اگر مردم ایران بخواهند قیام کنند و حکومتشان را تغییر دهند، این به خودشان مربوط است و ما ۱۵۰ هزار نیروی زمینی را برای انجام کاری که مردم ایران خودشان باید انجام دهند، اعزام نمیکنیم». او همچنین شایعات مربوط به قصد دولت ترامپ برای انتصاب رضا پهلوی به عنوان رهبر جدید ایران را به طور کامل رد کرد
جوان آنلاین: درحالی که امریکا دلیل لغو تفاهمنامه و ازسرگیری حملات را نقض آتشبس از سوی ایران اعلام کرده، اظهارات مقامات ارشد واشینگتن نشان میدهد عوامل دیگری در پشت پرده قرار دارند که به تشدید تنشها دامن میزنند. جیدی ونس با اشاره به تلاش اسرائیل برای تأثیرگذاری بر فضای سیاسی و اجتماعی امریکا که برای دههها از سوی رسانهها مطرح میشد، به صراحت از فعالیت کارزارهای تبلیغاتی و هزینههای مالی این رژیم برای جلوگیری از توافق با ایران سخن گفته و همسو شوندگان با این کمپینها را به «رفتن به جهنم» حواله داده است. سیدعباس عراقچی نیز درباره نقش جریانهای حامی اسرائیل در امریکا و خطر کشیدهشدن واشینگتن به یک جنگ فرسایشی هشدار داده است.
اگرچه دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا بارها ادعا کرده که در تصمیمظاهر تلاش کرده نشان دهد که واشینگتن به دنبال دخالت در امور داخلی ایران نیست. ونس درباره اینکه تغییر رژیم در ایران گفته است: «اگر مردم ایران بخواهند قیام کنند و حکومتشان را تغییر دهند، این به خودشان مربوط است و ما ۱۵۰ هزار نیروی زمینی را برای انجام کاری که مردم ایران خودشان باید انجام دهند، اعزام نمیکنیم».
او همچنین شایعات مربوط به قصد دولت ترامپ برای انتصاب رضا پهلوی به عنوان رهبر جدید ایران را به طور کامل رد کرد.
ونس همچنین در اظهاراتش، تداوم جنگ با ایران را اقدامی نامناسب دانست، اما نگرانی او نه از بابت افزایش تلفات انسانی بلکه بیشتر به خاطر پیامدهای احتمالی است که به ادعای او میتواند برای کشورهای غربی به وجوداید. ونس در این باره مدعی شد: «تشدید جنگ میتواند ۹۰ میلیون فرد ناامید در ایران را به سمت اروپا و امریکا روانه کند و چنین موج عظیم مهاجرتی میتواند به ایجاد «زیرساختهای تروریستی» در غرب منجر شود». ونس برای اثبات حرف خود به تجربه مداخله نظامی امریکا در لیبی در سال ۲۰۱۱اشاره کرد و گفت: «این اقدام منجر به تبدیل لیبی به یک دولت شکستخورده، افزایش خشونت، تروریسم و یک بحران بزرگ پناهجویی شد که اروپا را تحت تأثیر قرار داد. او وضعیت سوریه را نیز مثال مشابه دیگری دانست».
