ایران در پی دستیابی به استقلال راهبردی بیشتر و افزایش تابآوری اقتصادی خود است، از طریق گسترش مسیرهای زمینی تجارت با چین از طریق آسیای مرکزی.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، موسسه کشورهای عربی خلیج فارس در واشنگتن در مقالهای به بررسی روابط ایران و چین بعد از جنگ ۱۲ روزه پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
رویارویی با تهدیدهای نظامی مداوم اسرائیل از زمان درگیریهای ژوئن و فشارهای اقتصادی ادامهدار غرب، ایران را بر آن داشته تا پیوندهای دفاعی و اقتصادی خود با چین را تعمیق بخشد.
این چرخش، بخشی از بازنگری گستردهتر در سیاست خارجی ایران است که شامل گسترش همکاریهای نظامی و همگرایی بیشتر با ابتکارات اقتصادی اوراسیایی چین میشود. با این حال، همسویی ایران با چین صرفاً واکنشی نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی آگاهانه و آیندهنگرانه است که بر اساس درک جدیدی از تهدیدات و انتظار برای دوری بلندمدت از غرب شکل گرفته است.
در تاریخ ۱۵ ژوئیه، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در اجلاس سازمان همکاری شانگهای در تیانجین شرکت کرد و با شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، دیدار داشت — دیداری که بر اهمر حداکثری ۲.۰» دولت ترامپ، به شریانهای حیاتی نظامی و اقتصادی دست مییابد، و چین یک شریک راهبردی در مسیرهای کلیدی تجارت زمینی و ابزاری برای تضعیف نفوذ آمریکا در خاورمیانه به دست میآورد.
با ادغام فزاینده ایران در شبکههای دفاعی و تجاری محور چین، ایالات متحده و اسرائیل با چالشهایی در قالب نظمی اوراسیایی جدید روبهرو خواهند شد — نظمی که در آن، همکاریهای عمیقتر میان پکن و تهران در حوزههای مختلف، احتمالاً تلاشهای آینده برای مهار ایران را پیچیدهتر خواهد کرد.