چینی‌ها هم فارسی می‌نوشتند!/بررسی الفبای ناپیدای مسلمانان چین

شیاوآرجین در اصل نظامی آوانگارانه برای بازنمایی واج‌های چینی با حروف عربی فارسی است و از نظر کارکرد به «پین‌یین» شباهت دارد، با وجود هم‌آوایی‌های بسیار در چینی، بافت معنایی معمولاً ابهام را رفع می‌کند، همان‌گونه که خوانندگان فارسی و عربی غالباً بدون اعراب نیز مصوّت‌های کوتاه را حدس می‌زنند.

چینی‌ها هم فارسی می‌نوشتند!/بررسی الفبای ناپیدای مسلمانان چین

به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، در تاریخ طولانی چین، مسلمانان همواره نقشی فعال در تبادل فرهنگی، علمی و تجاری داشته‌اند. یکی از جلوه‌های کم‌تر شناخته‌شده‌ این‌تعامل، پیدایش زبانی مکتوب بر پایه الفبای فارسی و عربی است.

سال‌ها پیش بین بخشی از مسلمانانِ چین به ‌ویژه قوم «هوی»، نظامی نوشتاری مورد استفاده قرار می‌گرفت که«شیاوآرجین» نام دارد و با نام‌ «شیاوآرجینگ»  نیز شناخته می‌شود. در این خط از پایه الفبای فارسی و عربی برای نوشتن تلفظ کاراکترهای زبان چینی استفاده می‌شود که گواه برهمزیستی فرهنگی اسلام و چین دارد.

تاریخ قوم هوی

ریشه‌های قوم هوی به دوران سلسله تانگ  بازمی‌گردد. بازرگانان عرب و ایرانی که به چین مهاجرت کردند، از نخستین نیاکان آنان به‌شمار می‌آیند. در سده سیزدهم، فتوحات مغول، گروه‌های مختلفی از مردمان آسیای مرکزی، عرب‌ها و ایرانیان را به شرق آسیا کوچاند، بدین گونه بدنه اصلی جمعیت هوی تشکیل شد. پژوهشگران بر این باورند که این قوم به ‌طور کامل در دوران مینگ  شکل گرفت و دوره یوان (مغولان) مرحله مقدماتی این فرایند بود.

پیدایش

بر اساس پژوهش‌های پروفسور لیو یینگ شنگ هویی را فهمید.

۳- ارزش تاریخی: هر متن آن یک پرونده تاریخی جداگانه است.

چینی‌ها هم فارسی می‌نوشتند!/بررسی الفبای ناپیدای مسلمانان چین

می‌توان گفت شیاوآرجین نه تنها یک شیوه نگارشی، بلکه حاصل ارتباط عمیق بین ملت‌هاست. ارزش تاریخی و هویتی آن می‌تواند الهام‌بخش پژوهش‌های جدید و احیای میراث مشترک شرق و جهان اسلام باشد. حال سوال این است آیا می‌توان جلوی فراموشی آن را گرفت.

نازنین محمدی، فارغ التحصیل رشته زبان چینی دانشگاه علامه طباطبایی

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *