اقتصاد۲۴ – خودروسازی ایران این روزها همچنان گرفتار تحریم است و همکاریهای بینالمللیاش افتی شدید داشته، با این حال خیلیها معتقدند از همین حالا باید برای روزگار لغو تحریم برنامهریزی و و استراتژی مربوط به شرکای خارجی را تدوین کرد. در این بین، برخی معتقدند خودروسازان اروپایی از جمله رنو و پژو گزینههای مناسبی برای مشارکت هستند و میتوان در کنار آنها با برندهای معتبر دیگری نیز دست همکاری داد. در مقابل، اما برخی نیز بر این باورند که ماه عسل اروپاییها در خودروسازی ایران با توجه به بدعهدیها و البته خساستشان در انتقال دانش فنی و تکنولوژی به پایان رسیده و نوبت شرقیها است.
منظور آنها از خودروسازان شرقی، بیشتر چینیها هستند که با وجود نوظهور بودنشان (نسبت به غربیها و برخی خودروسازان معتبر آسیایی)، روندی رو به رشد را در این سالها طی کردهاند. همکاری عمیق و استراتژیک میان خودروسازی ایران و چین قرار بود اواسط دهه ۸۰ شکل بگیرد، منتها در آن زمان چینیها جایگاه فعلی را در خودروسازی نداشتند و کمتر کسی روی آنها بهعنوان شریکی آیندهدار حساب میکرد و از همین رو آن همکاری شکل نگرفت. حالا، اما با گذشت نزدیک به ۱۵ سال، خودروسازی چین رنگ و رویی دیگر به خود گرفته که شاید حتی شراکت با آن به راحتی گذشته نباشد. با این حال، برخی معتقدند با توجه به مسائلی مانند بدعهدی خودروسازان به اصطلاح غربی، روابط استراتژیک ایران و چین و همچنین آینده امیدوارکننده صنعت خودروی چین، این کشور میتواند شریک استراتژیک جدید خودروسازی ایران در پساتحریم باشد.