جت جنگنده F-4 Phantom II ساخت مکدانل داگلاس هنوز هم یکی از پرتولیدترین جنگندههای تاریخ آمریکا محسوب میشود. در حالی که این هواپیما بیشتر به خاطر نقش پیشگامانهاش در مأموریت مأموریت سرکوب پدافند هوایی دشمن موسوم به Wild Weasel در نیروی هوایی آمریکا شناخته میشود، تأثیر حیاتی آن بر نیروی دریایی این کشور کمتر مورد توجه قرار گرفته است. با اینکه F-14 Tomcat به لطف سری فیلمهای Top Gun بهعنوان چهره هوانوردی دریایی آمریکا در تاریخ ماندگار شد، بخش زیادی از فناوریها و تاکتیکهای آن ریشه در F-4 دارد.
F-14 همچنان سریعترین و بهترین جنگنده نبرد هوایی نزدیک است که از ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا پرواز کرده، اما مفهوم «موشکمحور بودن» (missileer strategy) که در سامانههای موشک هوابههوای برد بلند تامکت استفاده شد، نخستین بار توسط F-4 پایهگذاری شد. تمرکز F-14 بر تاکتیکهای سرعت بالا و نبرد فراتر از دید مستقیم (BVR) نیز از استراتژیهایی گرفته شده که زمانی با معرفی F-4 شکل گرفت؛ اSF پلتفرم «لوکس و پیشرفته» است که به عمق دفاع هوایی دشمن نفوذ میکند و سپس با هماهنگی با Super Hornetها که تسلیحات دورایستا حمل میکنند، اهداف را با استفاده از دادههای خود مشخص کرده و در حالی که خود در آسمان دشمن نامرئی است، حمله را هدایت میکند.
شاید واضحترین نشانه از تأثیر مداوم F-4 Phantom بر هوانوردی نیروی دریایی، توانایی F-35C در کنار گذاشتن حالت پنهانکارانه (stealth optimized) و ورود به حالتی موسوم به «Beast Mode» باشد. در شرایطی که اوضاع بحرانی میشود، JSF میتواند بیش از ۱۶,۰۰۰ پوند تسلیحات را روی پایلونهای خارجی بال حمل کند؛ درست مانند کاری که Phantom انجام میداد. در آسمانهایی که تهدید پدافند هوایی محدود است و نیروهای زمینی به پشتیبانی نیاز دارند، این قابلیت برای یک جنگنده پنهانکار بسیار ارزشمند است.
در نگاه به آینده، F-35C همراه با Super Hornet نقش جنگنده چندمنظوره و ضربتی ناوگان را بر عهده خواهد داشت، تا زمانی که جنگنده نسل بعدی F/A-XX وارد خدمت شود. با ورود این جنگنده جدید، F/A-XX جایگاه برترین شکارچی (apex predator) ناوگان را پس خواهد گرفت. زمانی که آخرین Super Hornet بازنشسته شود، F-35C همچنان بهعنوان همهکارهترین جنگنده ضربتی نیروی دریایی آمریکا در میدان نبرد آینده باقی خواهد ماند.