چگونه یک فیلمِ ناتوان، خود را به آب و آتش می زند تا روشنفکری باشد؟!

دوران عاشقی، نه فیلمی توهین آمیز است و نه فیلمی معترض. فیلم، آنچنان در دامِ انحلال است که به چنین درجاتی نمی رسد. هیهات که توهین آمیز بودن هم درجه ای شود و فیلمی به آن نرسد!

دوران عاشقی، نه فیلمی توهین آمیز است و نه فیلمی معترض. فیلم، آنچنان در دامِ انحلال است که به چنین درجاتی نمی رسد. هیهات که توهین آمیز بودن هم درجه ای شود و فیلمی به آن نرسد!

سوره سینما – محمد حائری : ساسان سرش را در میانِ دستانش گرفته و خشمگین است، صورتش گُر گرفته و عنانِ الفاظِ با ربط و بی ربطی که از دهانش به بیرون می آید و به فیلم حواله می کند را از کف داده است! از طرفی دیگر کیارش خُشنود است، می خندد و از جنبه های پنهانِ فیلم سخن می گوید.

امّا چون نیک بنگریم، هر دو از یک راه به اشتباه می روند! دوران عاشقی، نه فیلمی توهین آمیز است و نه فیلمی معترض. فیلم، آنچنان در دامِ انحلال است که به چنین درجاتی نمی رسد. هیهات که توهین آمیز بودن هم درجه ای شود و فیلمی به آن نرسد!

منبع  : سوره سینما

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *