بیگ بنگ: شرط اینکه یک ستاره تبدیل به یک سیاهچاله شود، این است که جرم آن حداقل دو برابر جرم خورشید خودمان باشد؛ بنابراین ستاره ای به جرم بیست برابر جرم خورشید را در نظر می گیریم.
بنابراین ستاره آنقدر نمی تواند از این انرژی اندک گرمایی تولید کند که فشار حاصل از این گرما بتواند گرانش ستاره را خنثی کند. بدین ترتیب ستاره آرام آرام کوچک خواهد شد…آنها فرو می پاشند و اندازه ی شان کوچک و کوچک تر می شود و چگالیشان به بینهایت می رسد و آن چه را که تکینگی نام دارد تشکیل می دهند: یک سیاهچاله متولد می شود، یعنی ناحیه ای بسیار خمیده از فضا-زمان که حتی نور هم نمی تواند از آن فرار کند، پس چون نور نمی تواند از سطح ستاره باز تابیده شود ما آنها را نمی بینیم، تنها راه درک و مشاهده ی یک سیاهچاله این است که به دنبال یک چیز توده ای در فضا باشیم که دیگر اجرام به دور آن می گردند…همانند سیاهچاله هایی که در مرکز کهکشانها وجود دارد و موجب کردش ستاره ها و گازها و…به دور آن می شود.