کودکان، با دنیای پر از شگفتی و احساسات نابشان، گاه در مواجهه با ترسها، نیازمند راهنمایی و حمایتی ویژه هستند. این ترسها، چه ریشه در تجربیات روزمره داشته باشند و چه سایهای از وقایع بزرگتر، میتوانند آرامش و امنیت خاطر آنها را خدشهدار کنند. در این میان، والدین، همچون ستارههای راهنما در آسمان پر ستاره کودکی، نقشی حیاتی در هدایت فرزندانشان به سوی دنیایی بدون ترس و سرشار از اطمینان ایفا میکنند.
به گزارش مجله خبری نگار، در روزهایی که صدای انفجارها خاموش شده، اما «ترس» هنوز در ذهنها ادامه دارد، کودکان بیش از هر زمان دیگری در معرض اضطرابی پنهان قرار گرفتهاند؛ اضطرابی که نه با پایان موقت درگیریها از بین میرود و نه بهسادگی قابل بیان است. حالا که تنها چند روز تا پایان آتشبس باقی مانده، پرسشهای ناتمام در ذهن کودکان پررنگتر شده؛ «اگر دوباره جنگ شود چه؟»، «ما امن میمانیم؟». در چنین شرایطی، نقش والدین در مدیریت این اضطرابها، بهویژه برای کودکان، حیاتیتر از همیشه است.