عصر ایران؛ جواد لگزیان – کیفیت زندگی ما بسته به کیفیت تفکر ماست. کیفیت تفکر ما نیز به نوبهی خود بسته به کیفیت پرسشهایی است که می کنیم، زیرا این پرسشها در حکم نیروی محرکهی تفکر هستند. بدون پرسشْ چیزی نداریم که به آن فکر کنیم. این پرسشها هستند که تعیین می کنند چه کار باید کرد، مشکل را بیان می کنند، و نشان می دهند مسئله چیست.
لیندا الدر و ریچارد پل در کتاب «آشنایی با هنر پرسشگری، براساس مفاهیم تفکر انتقادی و اصول سقراطی» درصدد برمیآیند تا مسیر صحیح پرسشگری را بیان و خواننده کتاب را تا سرمنزل رسیدن به پاسخ درست همراهی کنند.
در نخستین بخش کتاب «پرسشهای تحلیلی» آمده است که پرسشهای تحلیلی بنیادین لازمهی تعالی تفکر است. وقتی تحلیل می کنیم، یک کل را به اجزای تشکیلدهندهی آن تقسیم می کنیم. این کار را بدین سبب انجام می دهیم که مشکلات یک «کل» اغلب تابعی است از مشکل یک یا چند جزءِ آن.
موفقیت در تفکر در درجهی اول بسته به توانایی ماست در تشخیص عناصر تشکیلدهنده یا مؤلفههای تفکر، به کمک پرسشهای بنیادین در مورد این مؤلفهها. در این بخش درباره نحوه پرسشگری در مورد ساختار تفکر؛ مطلقگرایی جزمی و نسبیگرایی ذهنی؛ مفاهیم؛ دادهها، اطلاعات و تجربیات؛ و تصمیمگیری و مشکلگشایی خواهیم خواند.
در دومین بخش کتاب «پرسشهای ارزیابی» پرسشهایی برای تعیین ارزش، اعتبار یا کیفیت کسی یا چیزی تعریف شده است: سنجش عمل const randomIndex = Math.floor(Math.random() * newsList.length);
const selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();