حضور شرکت الخیاط در قرارداد واسطه گری برای تامین ذرت و سایر نهادهای دامی، فقط یک همکاری تجاری ساده نیست. وقتی قرار است منابع ارزی کشور صرف واردات کالاهای اساسی شود، طبیعی است که افکار عمومی بپرسد چرا باید یک واسطه خاص در میانه معامله قرار گیرد؛ الخیاط چه سابقهای در تجارت بینالمللی نهادههای دامی و غلات دارد؟


پشت پرده یک توافق مبهم برای واردات نهادههای دامی از آمریکا، نام یک شرکت قطری مطرح شده که حالا پرسشهای جدی درباره نقش آن، نحوه انتخابش و ذینفعان ایرانی این قرارداد به وجود آمده است؛ شرکتی به نام «الخیاط» که قرار است در کنار چهار شرکت خصوصی ایرانی، در تامین غلات و نهادههای دامی برای ایران نقشآفرینی کند.
