اقتصاد۲۴ – خودروی سدان مشکی رنگ درخشانی در مرکز زلزله مرگبار ترکیه در شهر پازارجیک پیچید. خودرو حامل “رحب طیب اردوغان” رئیس جمهور ترکیه بود. او از کنار شهروندانی که آتش روشن کرده بودند تا در سرمای شدید در میان انبوه آواری که زمانی خانههای شان بود خود را گرم کنند عبور کرد. اردوغان ارتباط خود با مردم محلی در پازارجیک را محدود کرد و در عوض مستقیما به مقر پلیس محلی رفت تا در مورد پیامدهای زمین لرزههای متعدد که ردی از ویرانگری بر ده استان ترکیه و سراسر شمال سوریه بر جای گذاشت صحبت کند زمین لرزهای که باعث گرفتار شدن ساکنان زیر ساختمانهای فروریخته شد و بیش از ۲۰ هزار نفر در جریان وقوع آن جانباختند. البته این آمار کشته شدگان تا زمان حضور اردوغان در آن ناحیه بوده است. او به طور محتصر با ساکنانی که خانههای شان ویران شده بود و مضطرب بودند صحبت کرد.
به گزارش فرارو به نقل از گاردین، او به حای آن که از ساخمانهای ضعیف ساخته شده به دلیل فساد اداری در ترکیه و یا درباره پاسخهای امداد و نجات همراه با تاخیر بگوید زلزله را تنها مسئول و مقصر خرابیها دانست. او به یکی از ساکنان پازارجیک گفت: “آن چه اتفاق افتاده، رخ میدهد این بخشی از نقشه سرنوشت است”. او چند ماه پیش از آن نیز فاجعه مرگبار رخ داده در یک معدن زغال سنگ دولتی را “طراحی سرنوشت” دانسته بود انفجاری که دست کم ۴۱ کشته برجای گذاشت. اردوغان در سخنرانیای در نزدیکی کاهرامان ماراش در پاسخ به انتقادات مطرح شده از سوی منتقدان درباره عملیات نجات که او آنان را “تحریک کنندگان” خواند با لحنی انتقادی گفت: ” البته کاستیهایی وجود دارد. شرایط برای دیدن مشخص است. نمیتوان برای چنین فاجعهای آماده بود”.
مردم محلی در خیابانهای پازارجیک صف کشیده بودند و گریه میکردند. آنان فریاد میکشیدند تا خویشاوندان کشته شده شان که از زیر آوار بیرون کشیده شده بودند را ببینند و بر سر وزیر امور زیربنایی ترکیه فریاد میزدند.
“عایشه کپ” یکی از ساکنان محلی در حالی که تیم کوچکی از امدادگران از بالای تختههای بتن و فلز شکستهای که زمانی یک ساختمان مسکونی را تشکیل میدادند به جاده اصلی در پازارجیک خیره شده بود گفت: “اگر کمک بیشتری وجود داشت آنان را بیرون میآوردند”.
کپ و سایر ساکنان با ناامیدی نسبت به نجات اعضای خانواده شان و زنده پیدا کردن آنان تماشاگر وضعیت بودند. او با ناراحتی گفت: “ما اینجا هستیم تا منتظر تشییع جنازه باشیم. امید خود را حفظ کرده ام، اما هنوز باور نمیکنم که زنده باشند. پسر عمویم آنجاست و این امدادگران تا امروز نیامده بودند. در روستای من بدترین وضعیت وجود دارد آنجا نه برق و آبی وجود دارد نه هیچ گونه کمکی”.
بیشتر بخوانید: احتمال وقوع زلزله ترکیه و سوریه در تهران چقدر است؟