باید قبول کرد که «نگهبانان کهکشان ۳» در همان الگوهایی قرار نمیگیرد که اکنون سال هاست مخاطبان MCU را آزار میدهد. ما مدتی است که در فاز پنجم جهان سینمایی مارول هستیم، نقطه میانه راه …
باید قبول کرد که «نگهبانان کهکشان ۳» در همان الگوهایی قرار نمیگیرد که اکنون سال هاست مخاطبان MCU را آزار میدهد. ما مدتی است که در فاز پنجم جهان سینمایی مارول هستیم، نقطه میانه راه به اصطلاح حماسه مولتیورس. دنیای سینمایی مارول یک آزمایش بزرگ بود که با فیلم «مرد آهنی» رابرت داونی جونیور در سال 2008 آغاز شد، کاری که قبلا هرگز انجام نشده بود، اسطورهای به هم پیوسته در مقیاسی که کمپانی کمیک محور و کلاسیک مارول روی همه چیز شرط بندی میکرد. اکنون MCU بزرگترین فرنچایز در هالیوود است که 15 سال بر گیشه و فرهنگ عام بین مخاطبان تسلط دارد.
با این حال، پس از مدت ها، با سی و دو فیلم، هشت سریال، دو فیلم کوتاه ویژه، و آثار بیشتری که در راه است، دیگر مارول چندان چیز جدیدی نیست. در واقع در طول این سالها روندهای مختلف به وجود آمدهاند، البته نه از نوع خوب. الگوهای بسیاری در سالهای اخیر گریبانگیر MCU شدهاند، که تا پس از اوجگیری حماسه بینهایت در Avengers: Endgame، مشکل چندانی نداشتند. ولی با شروع خستگی تماشاگران، MCU این روزها اعتبار گذشته خود را از دست داده است. اما چرا؟ چون با دیدن همین سبکهای تکراری و فرمولی تقریباً همه فیلمهای MCU بسیار کسلکننده و فراموششدنی میشوند و هر بار که فیلمی از مارول به سینماها میآید، بازده پایینتری دارد.