به گزارش خبرنگار «نبض فناوری» حمید صادقی عضو هیئت علمی پژوهشی گروه مهندسی پژوهشگاه رویان، متخصص شیمی عالی که در طراحی و ساخت نانو حاملهای دارویی فعالیت دارند در گفتگویی به معرفی اهداف تیم پژوهشی خود پرداختند: ایشان در دو زمینه سامانههای دارورسانی و مهندسی بافت در حال فعالیت میباشد. طراحی و ساخت زیست مواد هوشمند شامل هیدروژلهای تزریقی، نانوژلها، نانومیسلها و دندریمرها نیز از علایق پژوهشی ایشان میباشد. در حال حاضر نیزهدف این گروه پژوهشی بهبود فرایند شیمی درمانی و کاهش عوارض جانبی شیمی درمانی با استفاده از نانو حاملهای دارویی است. در این راستا نانو داروهایی را طراحی میکنیم که بتوان از این طریق به صورت هدفمند داروی شیمی درمانی را به جایگاه هدف رسانده و از ورود این داروی سمی به سایر بافتهای مجاور و ایجاد عوارض جانبی جلوگیری کرد. تاکنون کارهای متعددی در این زمینه انجام شده است و این مسیر در حال رشد و پیشرفت است.
معرفی سیستم دارورسانی ایده آل در درمان سرطان
صادقی در ابتدا از دیدگاه نانوتکنولوژی دارویی، یک سیستم دارورسانی ایده آل در درمان سرطان را تعریف کردند و گفتند که برای این کار سیستمی ایده آل است که در آن داروهای ضد سرطان بارگذاری شوند، مانند نامه ای که در پاکت نامه ای قرار داده شود، محل تومور روی آن نوشته شود و سپس به بیمار تحویل داده شود. حامل نامه این نامه فقط باید به دست گیرنده مورد نظر برسد و توسط سایر بافتها باز یا خوانده نشود، هنوز این هدف قابل دستیابی نیست و قسمتهای مختلف این سیستم تحویل باید مورد بررسی دقیق قرار گیرد. برای افزایش دقت و دسترسی تومورها به این بسته پستی دقیقاً چه چیزی لازم است؟ یکی از ترفندهایی که برای بهبود دقت این عملیات استفاده میشود، استفاده از نانوذرات مغناطیسی است. یک میدان مغناطیسی خارجی که مانند یک سیستم کنترل از راه دور عمل میکند، میتواند بسته حاوی داروهای ضد سرطان را برای رسیدن به مقصد حرکت دهد. در بین نانوذرات مغناطیسی، نانوذرات اکسید آهن در دو دهه اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده است. این نانوذرات چابک همه کاره به میدان مغناطیسی خارجی پاسخ میدهند، این خاصیت آنها را برای انواع کاربردهای پزشکی مانند تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)، ترمیم بافت، تحویل دارو برای درمان سرطان کاربردی میکند.