به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در نگاه اول، یک جمله ساده به نظر میرسد: «بازم که یادت رفت نون بگیری!» یا «اگه به حرف من گوش داده بودی، الان این وضعمون نبود.» اما در پس این کلمات، خنجری نهفته است که قلب تپنده رابطه یعنی «امنیت روانی» را نشانه میگیرد.
بنابر روایت فارس، سرزنش در روانشناسی خانواده به عنوان یکی از «چهار سوار سرنوشت» (تعبیر دکتر جان گاتمن) شناخته میشود که میتواند پایههای مستحکمترین ازدواجها را سست کند. سرزنش کردن، تلاشی ناخودآگاه برای تخلیه خشم و فرار از مسئولیت است، اما بهایی که برای آن پرداخت میشود، از دست رفتن صمیمیت و ایجاد شکافی است که گاهی سالها پر نمیشود.
علم روانشناسی درباره سرزنش چه میگوید
روانشناسان معاصر معتقدند سرزنشگری بیش از آنکه درباره خطای طرف مقابل باشد، درباره ناتوانی فرد سرزنشگر در مدیریت احساسات خودش است.مکانیزم دفاعی جابهجاییوقتی فردی تحت فشار است، به جای مواجهه با اضطراب خود، آن را به شکل اتهام به همسرش منتقل میکند. در واقخانه، معبد آرامش است
سرزنش کردن، شاید در کوتاهمدت باعث شود همسرتان از ترس یا خجالت کاری را انجام دهد، اما در بلندمدت بذر «انزجار» را در دل او میکارد. طبق آموزههای اسلامی و روانشناسی، رابطهای پایدار است که در آن افراد به جای قاضی بودن، برای هم «پناهگاه» باشند.
فراموش نکنیم که کلمات ما، معماران دنیای همسرمان هستند. با کلماتمان برای او خانهای سرشار از اعتماد بسازیم، نه زندانی لبریز از شرم. تغییر را از همین امروز و با حذف اولین «تو چرا…؟» آغاز کنید.
منابع پیشنهادی
کتاب «هفت اصل موفقیت در ازدواج» نوشته جان گاتمن
کتاب «ارتباط بدون خشونت» نوشته مارشال روزنبرگ
مبحث «اخلاق در خانواده» از دیدگاه علامه طباطبایی