به گزارش تابناک، در میانه یکی از حیاتیترین مقاطع تاریخ نظامی ایران، نیروی هوایی کشور در آستانه دریافت 30 فروند جنگنده نسل چهارم از چین قرار داشت؛ قراردادی راهبردی که به جای ارز، با نفت تهاتر میشد و میتوانست موازنه قدرت هوایی منطقه را به نفع ایران تغییر دهد. اما حسن روحانی، رئیسجمهور وقت، با نادیدهگرفتن ملاحظات نظامی و امنیتی، این قرارداد را ملغی کرد و گزینهای عجیب را روی میز گذاشت؛ خرید جنگندههای فرسوده میراژ از فرانسه!
این تصمیم به ظاهر اقتصادی، اما در باطن کاملا سیاسی، نقطه آغاز یک عقبگرد بزرگ در قدرت دفاعی ایران بود. در حالیکه چین با مدل تهاتری آمادگی کامل برای واگذاری جنگندهها را داشت، دولت روحانی مدعی شد که پکن خواهان پول نقد است؛ ادعایی که کارشناسان نظامی آن را فاقد اعتبار و بیشتر ناشی از نگاه غربگرایانه دولت دانستند.
محمدباقر نوبخت، سخنگوی دولت، نیز در همان سال با لحنی توجیهگرانه گفت: وقتی با آمریکا نمیتوانیم کار کنیم و فرانسه را هم کنار بگذاریم، پس منافع ملی چه میشود؟
او پیشنهاد داده بود که فرانسه میتواند نیاز ایران به هواپیماهای نظامی و غیرنظامی را از طریق میراژ و ایرباس تأمین کند؛ درحالیکه فرانسه در سالهای قبل، در پرونده خونهای آلوده و مذاکرات هستهای بم در آن دولت میسر نشد تا به مردم و «تابناک» گزارش داده شود؟
۵-یک رسانه با اطلاعات محدود، چگونه به اطلاعات طبقه بندی نظامی دست پيدا كرده و خلاف منافع ملی به تحلیل عمومی اسناد طبقه بندی میپردازد!؟
۶-آیا روشن نیست که در شرایط حساس فعلی رژیم صهیونیستی و حامیان آن «انسجام ملی» و از همه مهمتر محور «عقلانیت» و مشی «اعتدالگرایی» را هدف گرفته اند؟
آیاحرکت در مسیر تضعیف انسجام ملی حسب تهاجم غیر منصفانه به رییس جمهور اسبق و دولت متبوع، برای کشور نافع و گره گشاست یا عامل پیشبرد اهداف دشمن؟
قضاوت با مردم؛
مردم ایران بزرگترین عامل قدرت و بهترین قضاوت کنندگان اند.
دفتر دکتر محمدباقر نوبخت
۱۲۱۲ تیر ۱۴۰۴