گروه فرهنگ و هنر: کیایی این روزها دو فیلم سینمایی «جشن دلتنگی» به کارگردانی پوریا آذربایجانی و «چهارراه استانبول» به کارگردانی مصطفی کیایی را بر پرده سینماها دارد. با او درباره حضورش در این فیلمها و وضعیت سینمای ایران به گفتوگو پرداخته ایم که در ادامه میخوانید.
اتفاقی که در فیلم «جشن دلتنگی» برای شما میافتد این است که شخصیت ناامید و تلخی دارید و از ابتدا تا انتهای این تلخی زیرپوستی همراه شماست. برای محسن کیایی که همیشه رگههایی از بذله گویی در او بوده است، این حجم از تلخی سنگین نیست؟
به گزارش بولتن نیوز به نقل از جام جم آنلاین، «جشن دلتنگی» فضای مجازی و ارتباط انسانها با آن را بیان میکند، اما در واقع تلاش میکند بحران تنهایی انسان را به تصویر بکشد. نمونه کاراکتری که من در «جشن دلتنگی» بازی کردم در جامعه کنونی ما بسیار دیده میشود. اشخاصی که به قول معروف سلبریتیهای مجازی هستند و تمام دنیایشان در چارچوب گوشی موبایلشان خلاصه میشود. امروزه گستره نفوذ این شبکههای مجازی (به خصوص اینستاگرم) روزبهروز در حال افزایش است و از آنجا که این شبکه مجازی بهترین فرصت را برای شهرت و معروفیت در اختیار کاربرانش قرار میدهد، ستارگانی قلابی شروع به رشد میکنند. البته غیر از این سلبریتیهای مجازی که بیشتر آنها فعالیت هنری یا ورزشی دارند، برخی از افراد دیگر نیز در این فضاها گل میکنند که صفحات آنها چندین و چند میلیون بیننده دارد. این افراد بعد از مدتی دچار توهماتی میشوند که در نهایت باعث آسیب به خودشان و جامعه میشود. داستان زندگی و شخصی این سلبریتیهای مجازی هم عموما خیلی تلخ است. اینها کسانی هستند که برای معروفیت هر چه بیشتر یا درآمدزایی دست به هر کاری میزند! تلخی زندگی این افراد ناخودآگاه در کاراکتری که من نقش آن را بازی کردم هم دیده میشود و برای من جالب بود که این کاراکتر در حالیکه از بیرون چهرهای یله و یلخی دارد، اما از درون چهرهای تلخ و تنها دارد. برای من این تضاد جالب بود و به همین خاطر در این فیلم بازی کردم.
این کاراکتر دقیقا همان شخصیتی بود که پوریا آذربایجانی آن را نوشته بود یا خود شما هم چیزی از خودتان به شخصیت اضافه کرده اید؟