چگونه در تله «باج‌دهی عاطفی» نیفتیم؟

عذاب وجدان والدین در روزهای سخت، اغلب به دیواری بلند میان آن‌ها و تربیت اصولی تبدیل می‌شود که در آن، جای خالیِ حضور یا امکانات با «بله» گفتن‌های بی‌قیدوشرط پر می‌شود.

عذاب وجدان والدین در روزهای سخت، اغلب به دیواری بلند میان آن‌ها و تربیت اصولی تبدیل می‌شود که در آن، جای خالیِ حضور یا امکانات با «بله» گفتن‌های بی‌قیدوشرط پر می‌شود.

مهسا زحمتکش

دوشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ – ۱۰:۴۱
چگونه در تله «باج‌دهی عاطفی» نیفتیم؟

در چنین شرایطی، والدین برای ساکت کردن این حس گناه، به واکنشی دفاعی روی می‌آورند: بله گفتن به تمام خواسته‌های منطقی و غیرمنطقی کودک. این پدیده که در روانشناسی تربیتی از آن به عنوان «فرزندپروری» جبرانی یاد می‌شود، در واقع تلاشی است برای خریدن خوشحالی لحظه‌ای کودک به قیمت از دست رفتن سلامت روانی آینده او. اما سوال اینجاست: آیا این محبت است یا آسیب؟

روانشناسانی چون دکتر تری بریلتن معتقدند که حد و مرز گذاشتن، خود نوعی ابراز عشق است. همچنین در کتاب «فرزندپروری مثبت» تاکید شده که والدین باید بین «نیاز» و «خواسته» تفکیک قائل شوند. نیاز همان امنیت، محبت، تغذیه و حضور کیفی والد است و خواسته شامل اسباب‌بازی‌های گران‌قیمتِ مداوم، تماشای بی‌حدومرز تلویزیون یا شکستن قوانین خواب می‌شود.

منبع  : تبیان

برای مشاهده متن کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *