به گزارش بازارکار به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، مدت‌ها پیش از آن‌که ژاپن با خودرو‌ها و محصولات الکترونیکی‌اش در جهان شهرت پیدا کند، این ابریشم بود که زمینه‌ساز صعود این کشور به صحنه جهانی شد. تا اوایل دهه ۱۹۰خی که بعد‌ها به پارچه‌های لوکس بدل می‌شد و به سراسر جهان صادر می‌گردید.

این شغل، برخلاف تصور، هیچ‌گاه پرزرق‌وبرق نبود. کارگاه‌ها گرم، مرطوب و آکنده از بخار آب جوش بودند. سرعت کار بسیار بالا بود و در شلوغ‌ترین فصل‌ها، شیفت‌های کاری معمولاً بین ۱۰ تا ۱۲ ساعت طول می‌کشید. سوختگی ناشی از آب داغ امری رایج بود و انجام مداوم کار‌های تکراری، فشار زیادی به چشم‌ها و دست‌ها وارد می‌کرد. نظم کارخانه‌ها نیز بسیار سخت‌گیرانه بود و سرپرستان، هم سرعت کار و هم کیفیت آن را به دقت زیر نظر داشتند.

با این همه، همین زنان کارگر بی‌سروصدا اقتصاد ژاپن را متحول کردند. سود حاصل از صادرات ابریشم، به تأمین مالی ساخت راه‌آهن، کارخانه‌ها، مدارس و پیشبرد روند صنعتی‌شدن سریع ژاپن در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم کمک کرد. بسیاری از تاریخ‌نگاران از آنان به عنوان «موتور نامرئی ژاپن مدرن» یاد می‌کنند.

لباس‌های فاخر ابریشمی که در پاریس، لندن و نیویورک به تن می‌شد، اغلب کار خود را از دستان همین زنان جوان آغاز می‌کرد؛ کارگرانی که با مهارت شگفت‌انگیزشان صنعتی جهانی را بنا نهادند، اما تاریخ به‌ندرت چهره‌های پشت آن رشته‌های ابریشم را به یاد سپرد.