به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در جهان پرشتاب و پراسترس امروز، خانواده نخستین و مهمترین پناهگاه روانی هر فرد به شمار میآید. سلامت روان اعضای خانواده، به کیفیت ارتباطات درون این نهاد مقدس گره خورده است و در این میان، «احترام متقابل» نه یک گزینه، بلکه یک ضرورت بنیادین برای بقای سلامت عاطفی و روانی است. از منظر تعالیم اهلبیت(ع)، خانهای که در آن احترام حاکم باشد، تجلیگاه رحمت الهی و نمونهای کوچک از بهشت برین است. برعکس، نبود احترام، زخمی عمیق بر روان افراد وارد میکند که آثارش میتواند مادامالعمر باقی بماند.
بنابر روایت ابنا، این مکتب نورانی، با ارائه دستورالعملهای دقیق برای رفتار محترمانه میان همسران، والدین و فرزندان، در حقیقت نقشه راهی برای ساخت «سازهای ضدزلزله» برای روح آدمی ترسیم کرده است.
نخستین و واضحترین تأثیر احترام، ایجاد «امنیت عاطفی» است. وقتی فرد در خانه احساس کند وجودش محترم است، نظراتش شنیده میشود و حریم شخصیاش رعایت میگردد، از پایدارترین پناهگاه روانی برخوردار میشود. پیامبle=”text-align:justify”>این احترام دوطرفه بین والدین و فرزند، باعث تقویت پیوند عاطفی و ایجاد شبکه حمایتی قدرتمندی میشود که در بحرانها، مانند تکیهگاهی مستحکم عمل میکند. چنین خانوادهای، نه مجموعهای از افراد منفرد، بلکه یک «کلّ یکپارچه و مقاوم» است که سلامت روان هر عضو، در سایه سلامت و احترام کل مجموعه حفظ و تقویت میشود. خانه محترم، کارگاه ساخت انسانهایی متعادل، امیدوار و توانمند برای جامعه است.(5)
پاورقی:
1- شیخ کلینی، الکافی، جلد ۵، کتاب العشره، باب حسن الخلق، حدیث ۱.
2- ابن شعبه حرانی، تحف العقول، متن رساله حقوق امام سجاد(ع).
3- سید رضی، نهج البلاغه، حکمت ۳۹۰.
4- شیخ صدوق، الخصال، باب الاثنان، حدیث ۷۰.
5- علامه مجلسی، بحار الأنوار، جلد ۱۰۴، باب آداب المعاشره مع الاولاد، روایات متعدد.