سیدمحمد موسوی، رهبر کسبوکار: سیاستگذاران، برنامهریزان و مدیران بخش صنعت و تولید در این سالها چشم خود را به روی اهمیت زیرساختها و بستر تولید داخلی بستهاند. مگر یک تولیدکننده چه میخواهد؟ انتظارات عجیب و غریبی نداریم. جایزه، تجلیل و عنوان نمیخواهیم. انتظار ما این است که آب، برق، گاز، مواد اولیه و زنجیره تأمین بدون اختلال در اختیارمان قرار گیرد
جوان آنلاین: بخشی از اتمسفری که این روزها همه ما را دربرگرفته یا دستکم بسته به نقش و مسئولیتی که در جامعه داریم به آن میاندیشیم، این است که حفظ و بقای جامعه ایرانی مثل هر جامعه دیگری به حفظ تولید گره خورده است. تولید علاوه بر اینکه به بودن ما روح، معنا و جهت میدهد، کشور را به سلامت از دل بحران عبور میدهد. حال این روزها چه کنیم که تولید ضربه نخورد؟ وظیفه دولت، کارآفرینها، مصرفکنندگان، فعالان اقتصادی، نهادهای مالی و رسانهها در این باره چیست؟ گفتوگوی ما با سیدمحمد موسوی و سیدمحمد امامینژاد دو کارآفرین از دو نسل مختلف تلاشی برای واکاوی این موضوع است.
وقتی آچار «اسلحه» میشود
سیدمحمد امامینژاد، کارآفرین حوزه دیجیتال و مشاور کسبوکار در ابتدای سخنان خود میگوید: تمام کارآفرینان، مدیران صنایع، کارگران زحمتکش و کارکنان پرتلاشی که در طول جنگ ۱۲روزه، بیهیچ ادعا و هیاهویی ایستادگی کردند، آنان که در دل تهدید موشکها و قطع ارتباطات، در بحبوحه بیثباتی بازار و کمبود منابع، از نفس نیفتادند و همچون نگهبانان بیپرچم، از سنگرهای اقتصادی این سرزمین دفاع کردند، درود و خداقوت دارند. از یاد نبریم در روزهایی که برخی خطوط توزیع مختل شد، برخی راههای ترانزیتی ناامن بودند و اضطراب اجتماعی به اوج رسید، چراغ تولید در بسیاری از کارخانهها، واحدهای کوچک، نانواییها، داروخانهها، بیمارستانها، نیروگاهها، جایگاههای سوخت و زنجیرههای تأمین غذایی همچنان روشن ماند. در میدان نبرد اقتصادی، اینان همان رزمندگانی بودند که اسلحهشان، آچار، دانش، عرق پیشانی و انگیزه ملی بود. امیدوارم در روزهای آینده این نکته را از یاد نبریم کار آنان فقط تولید کالا نبود، بلکه تولید امید، پایداری و اعتماد عمومی بود. آنان به مردم نشان دادند پشت این کشور هنوز گرم است که در روزهای سخت، نه تنها امنیت، بلکه نان، درمان و نیازهای اولیه نیز برقرار میماند. بهویژه صنایع حیاتی کشور در حوزههای غذا، انرژی، درمان و حملونقل، با تمام ظرفیت خود به کار ادامه دادند. اگر پمپ بنزینی کار کرد، اگر نانی در سفره ماند، اگر دارویی به بیمار رسید، اگر برق و گاز در خانهها جاری بود، بیتردید حاصل تلاش این گروه از دلاوران بینشان بود که در سکوت، ادامه دادند.
مؤمن بودن به سرنوشت مشترک ملی