خانم پری صابری دنیا را متفاوت میدید و همین باعث میشد که آثارش متفاوت باشد. او زندگی را جور دیگری معنا میکرد.
به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، خانم پری صابری هم از دنیا رفت. حالا از او غیر از نمایشنامهها و اجراها و کتابها و خاطرات زیادی که باقی مانده، تعدادی گفتوگوی هم قدیمی هم هست که هر کدام نشان از روحیه متفاوت این هنرمند دارد.
یکی از قدیمیترین آنها، برمیگردد به مصاحبهای که پری صابری با روزنامه اطلاعات در 29 مهر 1355 داشته است. مصاحبهکننده که حبیبه نیکسیرتی نام داشته، از خانم صابری میپرسد: «به نظر شما زندگی چیست؟» و او جواب میدهد: «گذراندن فاصلهای کوتاه، بین تولد و مرگ است و آگاهیهایی که آدم در این فاصله کوتاه میتواند از محیط و اطراف به دست آورد مهم است. یعنی انسان هرچه بیشتر به شناخت محیط و مردم نزدیک شود، به نظر من بیشتر زندگی کرده است.»
و بعد، میپرسد: میانهتان با شعر چگونه است؟ و جواب این میشود: «خوب، مثل هر ایرانی شعر به نظر من انعکاسی است از زندگی. شعر از لطیفترین برداشتهایی است که آدم میتواند در ذهن خود داشته باشد. من شعر را دوست دارم و عقیدهام بر این است که هیچ هنرمندی نمیتواند با دنیای شعر بیگانه باشد.»
شعر فروغ را دوست دارم
مصاحبهکننده دلش میخواهد از سلیقه او درباره شعرهایی که بیشتر دوست دارد، بداند. و خانم صابری از فروغ یادمیکند: «شعرهای فروغ را خیلی دوست دارم. دنیایش برایم قابل لمس است. شعرهای نیما و شسنتی وجود داشته باشد و امکانش فراهم باشد، دیزی هم میخورم.
کلاً اهل گشت وگذار و تماشا کردن محلهها و خیابانهای جدید و قدیم آن هستید؟
بله. من معمولاً زمانی را صرف گشتن در شهر میکنم. گرچه شاید این روزها کمتر چنینکاری را انجام دهم. زیرا هم ترافیک مانع رفت و آمد میشود و هم دسترسی به لوازم ضروری زندگی در مناطق مختلف راحتتر از قبل شده و هم امکانات در شهر گستردهتر شده است. تمام این شرایط، دست در دست هم داده تا کمتر به سراغ مغازههای قدیمی شهر بروم.