به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، در مسیر بهبودی از PTSD پیچیده (CPTSD)، غم و اندوه زیادی برای آنچه از دست داده ایم وجود دارد. آنچه در طول زمان از دست دادهایم، پتانسیلهای خود، فرصتها، روابط یا حتی یک آرامش ساده در درون خودمان ب…
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، در مسیر بهبودی از PTSD پیچیده (CPTSD)، غم و اندوه زیادی برای آنچه از دست داده ایم وجود دارد. آنچه در طول زمان از دست دادهایم، پتانسیلهای خود، فرصتها، روابط یا حتی یک آرامش ساده در درون خودمان بدون شرم و خشم . یادآوری و احساس غم و اندوه عمیق برای درمان ضروری و مرکزی است. پیت واکر با نامگذاری این نوع سوگواری “خود اندوهگین” می نویسد: ” …یکی از زیباترین و ترمیم کننده ترین تجارب عاطفی است. هیچ چیز در جهان متمرکزتر از یک گریه بی شرمانه خوب در مورد مشکلات نیست. هیچ چیز به اندازه یک گریه خوب برای خود، درد وحشتناک رها شدن کودک درون را حل نمی کند. «سوگواری برای چیزهایی که از دست دادیم، چیزهایی که غیرضروری تحمل شد، چیزهایی که باید از دست میرفتیم یا هرگز در پتانسیل خودمان محقق نمیشدیم، همه بخش مهمی از شفا است.