٢. جریان مداوم تصاویر و تیترهای ناراحتکننده ممکن است این حس را ایجاد کند که بحران ما را فرا گرفته است. خردسالان ممکن است بین تصاویر روی صفحه نمایش و واقعیت تمایز قائل نشوند و باور کنند که در معرض خطر فوری هستند. کودکان بزرگتر شاید چیزهای نگرانکنندهای در شبکههای اجتماعی دیده باشند و از اینکه چگونه ممکن است وقایع شدید شود، بترسند. مهم است که نگرانیهای کودکان را کوچک نشمارید یا رد نکنید. اگر از شدت اضطراب سوالی مانند اینکه «آیا همه ما خواهیم مرد؟»، پرسیدند، به آنها اطمینان دهید که این اتفاق نخواهد افتاد، اما سعی کنید بفهمید که چهچیزی شنیدهاند و چرا نگران این اتفاق هستند. اگر بفهمید که نگرانی از کجا ناشی میشود، احتمالا میتوانید به آنها اطمینان خاطر دهید.
٣. کودکان حق دارند بدانند در دنیا چه میگذرد، اما بزرگسالان نیز مسئولیت دارند که آنها را از پریشانی در امان نگه دارند. از زبان مناسب سن کودک استفاده کنید، واکنشهایش را زیر نظر بگیرید و درباره سطح اضطراب او حساس باشید.