به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حتماً برای شما هم پیشآمده که به کابینتها یا کمدهای خانه نگاهی بیندازید و با انبوهی از وسایلِ بهظاهر معمولی روبهرو شوید که ماههاست به کارتان نیامدهاند؛ وسایلی که اصلاً زرقوبرقی هم ندارند اما ذرهذره بودجه خانواده را بلعیدهاند! ما اغلب «احتمالات و تمایلات» را با نیازهای واقعی اشتباه میگیریم.
بنابر روایت فارس، در فرهنگ و باورهای عمیق ما، یک سنت قطعی و وعده صریح الهی وجود دارد؛ اینکه خداوند متکفل و تضمینکننده رزق برای رفع احتیاجاتِ اساسیِ انسان است و روزیِ انسان مقدر است. اما وقتی از دایره این احتیاجاتِ حقیقی خارج میشویم و به خریدهای کاذب تن میدهیم، دستگاهِ محاسباتیِ جیب و روانمان به هم میریزد و طبیعی است که اگر آن رزق مقدر که برای رفع نیازهای اساسی است به نیازهای کاذب تخصیص داده شود، احساس کمبود به سراغمان میآید.
تلهای به نام خریدهای خُرد و خاموش
گاهی ترس از آینده یا وسوسه تخفیفها، ما را به سمت خریدهایی میکشاند که هیچ نیازی به آنها نداریم. یک ظرف پلرِ خانه ما باز میکند؟». اگر جواب این است که «شاید یک روزی به درد بخورد»، آن خرید یک نیازِ کاذب است و باید از سبد شما حذف شود.
* تکیه بر وعده خدا بهجای ترس از آینده: گاهی ما از ترسِ گرانشدن یا نایاب شدن، بیش از حدِ نیازمان خرید میکنیم و انبار میسازیم. یادآوریِ این باور شیرین که «خداوند متکفلِ رزق ماست»، اضطرابِ فردای نیامده را میگیرد و به ما شجاعت میدهد که درست و بهاندازه مصرف کنیم.
* شمارشِ کارکردهای پنهان: بهجای نگاهکردن به عکسهای اینترنتی، ماهی یکبار بابت وسایلی که در خانه دارید و نیازهایتان را بهخوبی برطرف میکنند، شکرگزاری کنید. قدردانی بابت همین داراییهای ساده، حس غنیبودن و بینیازی را در روان شما بیدار میکند و جلویِ ولعِ خریدِ وسایلِ جدید را میگیرد.
وقتی یاد بگیریم سبدِ خریدمان را تنها با نیازهای واقعی پر کنیم، یک اتفاق اعجابانگیز میافتد؛ سنت شیرین الهی خود را نشان میدهد و متوجه میشویم که درآمد فعلیمان بسیار باکفایتتر از چیزی است که فکر میکردیم. این مهارتِ رهاییبخش، بارِ سنگینِ اضطراب را از روی دوش خانواده برمیدارد، فضای خانه را از وسایلِ اضافه خلوت میکند و طعم گوارای فراوانی، برکت و آرامش را برای همیشه مهمانِ لحظههای زندگیمان میسازد.