حجت الاسلام والمسلمین سید محمد عابدینزاده، نویسنده و پژوهشگر حوزه مهدویت، در گفتوگو با میزان، با اشاره به تحلیل سیره امام هادی(ع) اظهار کرد: همانطور که امام خمینی(ره) در کتاب «انسان ۲۵۰ ساله» فرمودهاند، همه ائمه(ع) نور واحد هستند و هرکدام متناسب با شرایط زمان خود، بهترین روش ممکن را برای انجام وظایف امامت انتخاب کردند.
وی افزود: امام هادی(ع) در دورهای زندگی میکرد که به دلیل نزدیک شدن به وعده تولد امام زمان(عج)، حاکمان عباسی فشار خود را برای جلوگیری از این تولد افزایش داده بودند. به همین دلیل، امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) هر دو به «عسکریین» معروف شدند، زیرا در محله نظامی «عَسکَر» (سامرا) تحتالحفظ و محصور بودند و ارتباط محدودی با مردم داشتند.
حجتالاسلام والمسلمین عابدینزاده با اشاره به یک روایت تاریخی از یک فرد اصفهانی که در آن دوره شیعه شد، تصریح کرد: علیرغم همه محدودیتها، امام هادی(ع) از فرصتهای موجود نهایت استفاده را برد. یکی از مهمترین راهکارهای ایشان، تقویت شبکه وکلا برای ارتباط با شیعیان و نیز بیان نظرات فقهی در برابر فقهای درباری بود.