روایتی از مسابقهای که برنده ندارد؛ وقتی زندگیمان را با نسخه ویرایششده دیگران میسنجیم و بیدلیل خودمان را بازنده اعلام میکنیم
به گزارش مجله خبری نگار، در دنیای پرسرعت امروز، جملهای که بیشتر از گذشته در جلسات مشاوره و حتی در گفتوگوهای دوستانه شنیده میشود، این است: «احساس میکنم از همه عقب ماندهام.» انگار یک مسابقه نامرئی وجود دارد که همه در آن شرکت میکنند و ما تنها کسی هستیم که از مسیر اصلی خارج شدهایم یا با سرعت بسیار کمتری در حال حرکت هستیم. اما آیا واقعاً چنین رقابتی وجود دارد؟ و اگر هست، معیار پیروزی در آن چیست؟