حجت الاسلام ابوترابی فرد بلافاصله پس از تهاجم ارتش بعث به حریم کشورمان، با همان لباس روحانیت در جبهههای نبرد حق علیه باطل حاضر شد و در خط مقدم مبارزه با صدامیها ایستاد. وی در روزهای نخست جنگ در سال ۵۹ در تپههای الله اکبر به اسارت دشمن بعثی درآمد و ۱۰ سال در اسارت دشمن بعثی ماند.
رفتار پدرانه، نیکو و پسندیده او در زندانهای رژیم بعث باعث شده بود که اسرای ایرانی حاضر در زندان صدام، یک دلگرمی و امید و تکیه گاه را در کنار خود حس کنند.
اگر خدا مرا به جهنم ببرد
حاج آقا ابوترابی اسرا را انسانهایی میدانست که به خاطر خدا اسیر و شکنجه شدهاند و رنج و مصیبت کشیدهاند. آنها را محبوبترین انسانها و خدمت به آنها را با ارزشترین کار میدانست. او میفرمود: خدایا اگر در آن دنیا، مرا در جهنم بیندازی شاکر تو هستم، چون در این دنیا مرا در بهشت اسرا قرار دادهای.