به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، برگزاری آداب و رسوم مرتبط با عید غدیر این روزها ارتباط زیادی با سادات دارد تا جایی که در برخی نقاط ایران به «عید سادات» معروف است. در روز عید غدیر مردم به دیدن ساداتی که در دوستان و بستگان خود میشناسند، میروند و معمولا سادات هم اسکناس نو و یا هدیهای به عنوان عیدی به میهمانان خود میدهند. این باور در میان مردم وجود دارد که هدیهای که از دست سادات بگیرند باعث میشود رزق و روزی آنها برکت گیرد، به همین دلیل اگر عیدی اسکناس باشد، تا مدتها آن را در کیف پول خود نگه میدارند.
از طرفی احترام به سادات از گذشتههای دور از آنچنان اهمیتی برخوردار بود که این موضوع باعث شکلگیری فرهنگ خاصی از برخورد با این افراد شد. به عنوان مثال بر اساس باورهای عامه، مردم کرمان معتقدند بوسیدن دست ۷ سِیّد در روز عید غدیر ثواب بسیار دارد و یا مردم بخشهایی از خراسان نیز معتقدند که بوسیدن سینه ۷ سِیّد، ثواب دارد. البته این باور در طول زمان به سایر نقاط کشور نیز گسترش یافته است.
پوشیدن لباس نو برای دید و بازدید از سادات درند و همین رسم، باعث شکلگیری شعری فولکلوریک شد که در بندهایی از آن آمده است:
امروز که چون عید غدیره / بر خلق خدا علی امیره
ای شیعه بده عیدیِ درویشِ دعاگو / تا دَسِّ تو گیرد ز کَرَم ضامن آهو
حالا کِیْف خودت، میل خودت / میخوای بده، میخوای نده
گر بدهی، تنگ نیست / گر ندهی، جنگ نیست
ملک خدا تنگ نیست / حالا میل خودت، کِیْف خودت / میخوای بده، میخوای نده
در نهایت عید غدیر رفته رفته با اضافه شدن آداب و رسومی خاص، جایگاه ویژهای نزد ایرانیان پیدا کرده است به شکلی که از چندین روز قبل از فرارسیدن این عید خود را برای آن آماده میکنند.
منبع:ایسنا